Edytor102 - Historia wersji

Eugenio07 o 14:45, 3 lip 2023

2023-07-03T14:45:39Z

Eugenio07: Prace nad edytorem 102

2023-06-16T18:55:16Z

Prace nad edytorem 102

Trainfun09 o 00:25, 19 lis 2021

2021-11-19T00:25:36Z

Trainfun09 o 00:19, 19 lis 2021

2021-11-19T00:19:35Z

Trainfun09 o 20:33, 17 lis 2021

2021-11-17T20:33:46Z

Trainfun09 o 18:34, 17 lis 2021

2021-11-17T18:34:58Z

Trainfun09 o 18:34, 17 lis 2021

2021-11-17T18:34:00Z

Trainfun09: Utworzono nową stronę "==Prosta== ===Pierwszy tor na scenerii=== ===Dopasowanie toru do podkładów geosatelitarnych=== ==Łuk== ===Krzywa przejściowa, łuk kołowy, łuk koszowy=== ===B..."

2021-11-17T18:27:40Z

Utworzono nową stronę "==Prosta== ===Pierwszy tor na scenerii=== ===Dopasowanie toru do podkładów geosatelitarnych=== ==Łuk== ===Krzywa przejściowa, łuk kołowy, łuk koszowy=== ===B..."

Nowa strona

==Prosta==

===Pierwszy tor na scenerii===

===Dopasowanie toru do podkładów geosatelitarnych===

==Łuk==

===Krzywa przejściowa, łuk kołowy, łuk koszowy===

===Budowa łuków (sceneria fikcyjna)===

===Budowa łuków (sceneria realna)===

==Rozjazdy==

===Rodzaje rozjazdów===

===Funkcja alingment===

==Profil pionowy==

===Łuki pionowe===

===Pochylenia stałe===

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 * rozjazdy skupione,
-Wszystkie poza 2 ostatnimi rodzajami rozjazdów posiadają 2 możliwe kierunki jazdy - na wprost i na kierunek zwrotny. Pierwszy rodzaj jest najczęściej spotykanym. Jeden kierunek poprowadzony jest na wprost, a drugi poprowadzony jest w formie łuku. Następne 3 różnią się od pierwszego tym, że oba kierunki jazdy znajdują się (zgodnie z nazwą) na łuku. Rozjazdy jednostronne mają zwrot łuku w tę samą stronę, rozjazdy dwustronny mają łuki o przeciwnych zwrotach, a symetryczne zgodnie z nazwą łuki o takich samych promieniach i przeciwnych zwrotach. Najciekawszym i jednocześnie niedostępnym w TD2 rozjazdem są rozjazdy skupione. Te zawierają w sobie 2 lub więcej zwrotnic, przez co na jednym rozjeździe możliwa jest jazda w nawet 3 kierunkach. Ostatnim typem są rozjazdy krzyżowe. Te mogą występować w formie półpełnej (tylko jedna relacja na bok), pełnej (2 relacje na bok) oraz formie rozjazdu Baesselera. Ten ostatni występuje jednak w Polsce niezwykle rzadko i nie ma sensu go opisywać. Ze względu na budowę rozjazdów krzyżowych i związane z tym niepełne podparcie koła w czasie przejazdu pociągu, występuje na nich odgórne ograniczenie do 100 km/h (wyjątkiem są rzadko używane rozjazdy krzyżowe na podrozjazdnicach betonowych, po których można przejeżdżać 120 km/h).
+Wszystkie, poza 2 ostatnimi rodzajami rozjazdów, posiadają 2 możliwe kierunki jazdy - na wprost i na kierunek zwrotny. Pierwszy rodzaj jest najczęściej spotykanym. Jeden kierunek poprowadzony jest na wprost, a drugi poprowadzony jest w formie łuku. Następne 3 różnią się od pierwszego tym, że oba kierunki jazdy znajdują się (zgodnie z nazwą) na łuku. Rozjazdy jednostronne mają zwrot łuku w tę samą stronę, rozjazdy dwustronny mają łuki o przeciwnych zwrotach, a symetryczne zgodnie z nazwą łuki o takich samych promieniach i przeciwnych zwrotach. Najciekawszym i jednocześnie niedostępnym w TD2 rozjazdem są rozjazdy skupione. Te zawierają w sobie 2 lub więcej zwrotnic, przez co na jednym rozjeździe możliwa jest jazda w nawet 3 kierunkach. Ostatnim typem są rozjazdy krzyżowe. Te mogą występować w formie półpełnej (tylko jedna relacja na bok), pełnej (2 relacje na bok) oraz formie rozjazdu Baesselera. Ten ostatni występuje jednak w Polsce niezwykle rzadko i nie ma sensu go opisywać. Ze względu na budowę rozjazdów krzyżowych i związane z tym niepełne podparcie koła w czasie przejazdu pociągu, występuje na nich odgórne ograniczenie do 100 km/h (wyjątkiem są rzadko używane rozjazdy krzyżowe na podrozjazdnicach betonowych, po których można przejeżdżać 120 km/h).
 ===Funkcja alignment===

@@ Linia 20: / Linia 20: @@
 ===Rodzaje rozjazdów===
 ===Funkcja alignment===
@@ Linia 59: / Linia 69: @@
 *Warto pomiar przeprowadzić na początek dla jednego szlaku, potem stacji.
-*Przydatną praktyką jest również stworzenie własnego schematu z pomiarów a następnie budowanie na podstawie niego.
+*Przydatną praktyką jest również stworzenie własnego schematu z pomiarów, a następnie budowanie na podstawie niego.
-*Na początek wygodnie jest odczytać który szlak w rzeczywistości znajduje się najniższej w rzeczywistości, i od niego rozpocząć budowę profilu pionowego. W ten sposób można bez problemowo cały układ "podnieść" odcinek po odcinku na właściwą wysokość. Tyczy się również korzystania z dokumentacji.
+*Na początek wygodnie jest odczytać, który szlak w rzeczywistości znajduje się najniższej w rzeczywistości, i od niego rozpocząć budowę profilu pionowego. W ten sposób można bezproblemowo cały układ "podnieść" odcinek po odcinku na właściwą wysokość. Tyczy się to również korzystania z dokumentacji.
 ===Proces przebudowy układu torowego na profil pionowy===

@@ Linia 55: / Linia 55: @@
 [[Plik:PochyleniawTd2.png|left|thumb|500px|Okienka określające wartości pochylenia]] W przypadku scenerii realnej wartości pochylenia można zaczerpnąć z dwóch źródeł, tj.: dokumentacja i serwis geoportal. W przypadku posiadania dokumentacji swoją uwagę należy skierować na charakterystyczne oznaczenia pochyleń. W zależności od firmy która opracowała dokumentację mogą się one różnić, dlatego prezentujemy ich najpopularniejsze formy. Zazwyczaj jednak dostaniemy dwie informacje: długość i wartość pochylenia. Należy tu zaznaczyć, że długość odcinka liczymy od środka załomu.
-[[Plik:NMTgeoportal.png|right|thumb|400px|Narzędzie]] Jeżeli nie posiadamy dokumentacji, należy posiłkować się geoportalem. Od końca 2019 roku istnieje narzędzie, dzięki któremu możliwe jest bezproblemowe odczytywanie zmian wysokości terenu. Przechodzimy w prawym górnym menu do zakładki Analizy>Numeryczny Model Terenu>Profil Terenu. Oczom ukaże się nam okienko po prawej, na którym należy upewnić się, że wybrana została siatka o rozdzielczości 1x1m. Po naciśnięciu Rysuj, wystarczy poprowadzić miarkę na interesującym nas odcinku, trzymając linię pomiędzy szynami. Na łukach należy stawiać dodatkowe punkty kolejnym kliknięciem, tak aby utrzymać się w torze. Pomiar kończymy podwójnym kliknięciem. Na oknie po prawej po chwili pojawi się wykres. Oś pozioma określa długość odcinka, oś pionowa natomiast wysokości. Lokalizujemy na wykresie załom (miejsce, w którym wykres wyraźnie zwiększa nachylenie), i odczytujemy wartość tego punktu. Postępujemy w ten sam sposób z następnym takim punktem. Wszystkie wartości (wysokość, i długość) trzeba zapisać.
+[[Plik:Profil2.png|right|thumb|400px|Narzędzie]] Jeżeli nie posiadamy dokumentacji, należy posiłkować się geoportalem. Od końca 2019 roku istnieje narzędzie, dzięki któremu możliwe jest bezproblemowe odczytywanie zmian wysokości terenu. Przechodzimy w prawym górnym menu do zakładki Analizy>Numeryczny Model Terenu>Profil Terenu. Oczom ukaże się nam okienko po prawej, na którym należy upewnić się, że wybrana została siatka o rozdzielczości 1x1m. Po naciśnięciu Rysuj, wystarczy poprowadzić miarkę na interesującym nas odcinku, trzymając linię pomiędzy szynami. Na łukach należy stawiać dodatkowe punkty kolejnym kliknięciem, tak aby utrzymać się w torze. Pomiar kończymy podwójnym kliknięciem. Na oknie po prawej po chwili pojawi się wykres. Oś pozioma określa długość odcinka, oś pionowa natomiast wysokości. Lokalizujemy na wykresie załom (miejsce, w którym wykres wyraźnie zwiększa nachylenie), i odczytujemy wartość tego punktu. Postępujemy w ten sam sposób z następnym takim punktem. Wszystkie wartości (wysokość, i długość) trzeba zapisać.
-[[Plik:Profil.png|left|thumb|400px|Narzędzie]]Aby uzyskane dane przekształcić w potrzebne nam wartości, liczymy różnicę wysokości skrajnych punktów. Następnie wynik dzielimy przez odległość dzielącą punkty na wykresie. Otrzymana wartość to ilość promili w danym nachylaniu; na załączonym przykładzie - 7.5‰
+Aby uzyskane dane przekształcić w potrzebne nam wartości, liczymy różnicę wysokości skrajnych punktów. Następnie wynik dzielimy przez odległość dzielącą punkty na wykresie. Otrzymana wartość to ilość promili w danym nachylaniu; na załączonym przykładzie - 7.5‰. Na koniec warto zapamiętać kilka istotnych aspektów tej metody:
 *Warto pomiar przeprowadzić na początek dla jednego szlaku, potem stacji.
 *Przydatną praktyką jest również stworzenie własnego schematu z pomiarów a następnie budowanie na podstawie niego.
-*Na początek wygodnie  jest odczytać który szlak w rzeczywistości znajduje się najniższej w rzeczywistości, i od niego rozpocząć budowę profilu pionowego. W ten sposób można bez problemowo cały układ "podnieść" odcinek po odcinku na właściwą wysokość. Tyczy się również korzystania z dokumentacji.
+*Na początek wygodnie jest odczytać który szlak w rzeczywistości znajduje się najniższej w rzeczywistości, i od niego rozpocząć budowę profilu pionowego. W ten sposób można bez problemowo cały układ "podnieść" odcinek po odcinku na właściwą wysokość. Tyczy się również korzystania z dokumentacji.
 ==Parametry torowiska==

@@ Linia 21: / Linia 21: @@
 ===Rodzaje rozjazdów===
-===Funkcja alingment===
+===Funkcja alignment===
 ===Łączenie rozjazdów o różnym skosie===

← poprzednia wersja		Wersja z 18:34, 17 lis 2021
Linia 12:		Linia 12:

	===Budowa łuków (sceneria realna)===		===Budowa łuków (sceneria realna)===
		+
		+	===Poszerzenia międzytorza===

	===Przechyłki===		===Przechyłki===

@@ Linia 30: / Linia 30: @@
 ===Łuki pionowe===
 ===Pochylenia stałe===
 ==Parametry torowiska==

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 ===Budowa łuków (sceneria realna)===
 ==Rozjazdy==
@@ Linia 18: / Linia 20: @@
 ===Funkcja alingment===
 ==Profil pionowy==
@@ Linia 24: / Linia 30: @@
 ===Pochylenia stałe===